In de kern van je probleem zit ook de oplossing

Naar de kern van je probleem met regressie- en reïncarnatietherapie

In de kern van je probleem zit de oplossing. Leuk! En nu?

In de kern van je probleem zit de oplossing. Leuk! En nu?

Aangezien niemand van pijn of problemen houdt, proberen we het vaak in eerste instantie te omzeilen. Maar vaak blijft het probleem het probleem en uiteindelijk heb je er nóg eens een probleem bij. Hiervan, en van de enorme hoeveelheid energie die hierin gaat zitten, zijn we ons vaak echter niet bewust van. Net zoals hóe het tegen ons werkt. Totdat het onhoudbaar wordt… of totdat je voelt dat je klaar bent om het probleem onder ogen te zien.

En dan zijn er duizenden soorten therapieën waar je uit kan kiezen? Allemaal kunnen ze iets met je probleem. Wat je bij regressie- en reïncarnatietherapie ontdekt is dat elke klacht rechtstreeks verbonden is met een ervaring uit het verleden. Een ervaring waardoor je iets in jezelf kwijt raakte, iets in jezelf blokkeerde, of waarin je echt ontzettend veel pijn had. En dat was een belangrijk moment voor jou, omdat daarin jouw natuurlijke ik werd geblokkeerd met alle problemen van dien. Door het opnieuw te ervaren, kan je hoe gek het ook klinkt, de ervaring veranderen en stopt het met je te achtervolgen.

Maar stel je je eens voor dat je probleem of ziekte juist een hele grote kans biedt om juist het tegenovergestelde te herontdekken. Dat ziekte júist meer over gezond zijn gaat dan over ziek zijn, arm zijn júist meer over rijk zijn gaat en een probleem (dus) júist meer over de oplossing gaat. Zou het dan eigenlijk niet fantastisch zijn om te verkennen wat heeft geleid tot het probleem en wat de positieve boodschap en oplossing erin is voor jou. Zou het je leven dan niet verrijken als je dus door je probleem meer en meer bewust wordt van het tegenovergestelde?

Hetzelfde probleem is voor iedereen totaal anders

Je bent hetzelfde als iedereen maar dan totaal anders.

Je bent hetzelfde als iedereen maar dan totaal anders.

Iedereen lijkt op elkaar, maar we zijn ook allemaal verschillend. Hapklare antwoorden kunnen dus nooit gegeven worden. De cliënt dient dan ook zelf, met behulp van de therapeut, op zoek te gaan naar die ervaring of ervaringen die hem of haar in de kern tegenwerkt. De cliënt heelt uiteindelijk zichzelf door inzicht, begrip, vergeving, loslaten en zelfliefde. De therapeut dient enkel als hulpmiddel voor de cliënt door deze middels trance naar dat punt te begeleiden.

Een probleem heeft vaker meerdere vertakkingen

Zo zal iemand die altijd de “verkeerde” mannen tegenkomt, bewust worden van het feit dat die juist dit opzoekt, omdat er iets onaf is zijn/haar leven. Respect naar zichzelf, grenzen aangeven, verdriet in de relatie met een of beide ouders en bijvoorbeeld zelfsabotage zouden onder het probleem kunnen zitten, of leren herkennen wat ‘de waarheid’ is. Wanneer we naar de oorsprong van deze ervaringen gaan, kan de cliënt bijvoorbeeld uitkomen bij de vader. Vader deed ‘stoute’ dingen, maar zorgde er ook voor dat er geld binnen kwam, waardoor het de cliënt aan niks ontbrak. Door de verkeerde mannen probeert iemand dan de vader te helen, te vergoeilijken. Men komt in dezelfde situatie terecht energetisch, maar dan in een nieuwe situatie, net zolang totdat ze haar vader ziet zoals die was met zijn goede en slechte kanten en ze kan begrijpen waarom hij zo geworden is.

Door dit te helen kan iemand de juiste man tegenkomen en een bevredigende relatie opbouwen waarin de grenzen aangeven kunnen worden en waarin haar of zijn grenzen en gevoelens gerespecteerd worden.

Bij een auto-immuunziekte keert het lichaam zich tegen zichzelf. Hier zou in de kern een mate van zelfhaat ten grondslag kunnen liggen, als een soort straf voor iets wat zij een ander hebben aangedaan. Maar daarnaast zou ook de koppeling gelegd kunnen zijn dat 'ziekte juist leven betekent' en dat ziekte betekent dat men niet volledige verantwoording hoeft te nemen voor zichzelf. Zolang ik ziek ben, hoef ik niet door een bepaald verdriet heen te gaan wat te heftig zou zijn voor mij. Vaak zijn mensen met een auto-immuunziekte ‘onverwoestbaar’ en kunnen ze wel tien mensen tegelijk met zich meedragen. Super kwaliteiten, als die zich maar niet tegen je keren.

Een voorbeeld van de kern van een probleem

Een vrouw heeft héél véél problemen met haar man
Een vrouw heeft problemen met haar man, want die lijkt haar niet ‘te horen’. Hij is ‘met zijn eigen dingen bezig’ en ‘let’ niet zoveel op haar. Zij voelt zich hierdoor ‘afgewezen’. Dit geeft haar een verdrietig gevoel. Ze probeert hem extra aandacht te geven door te vertellen wat er op tv is, wat hij wil eten, hoe het eten is, waarop hij nog onzichtbaarder wordt, of ze zegt juist niks en dan vraagt hij opeens gaat het wel goed met je? Daar werd ze dan weer kwaad om, maar deed ze stoer, terwijl ze eigenlijk wilde zeggen:”Ja, blinde!”. En toch dacht ze dat ze zelf iets kon veranderen, waardoor haar relatie zou veranderen. Maar ze wist niet wat. Ze ging in regressietherapie.

De kern van haar probleem, de allereerste keer dat zij met deze situatie en deze energie te maken kreeg, was toen haar ouders zwanger van haar waren en ze ruzie kregen over dat hij voetbal wilde kijken op televisie, terwijl zij dacht dat ze uitgingen. Ze keken de voetbalwedstrijd en moeder deed heel lief om het toch een soort avondje uit te laten worden, maar vader probeerde haar aandacht te negeren zodat hij zijn spaarzame energie op voetbal kon richten. Het was immers een hele belangrijke wedstrijd waar hij lang naartoe had geleefd.

Een ander moment was dat ze 6 jaar oud was en ze stond middenin de kamer terwijl er veel visite was. Ze voelde zich verloren en verdrietig. Maar moeder liet merken dat ze niet moest gaan blèren omdat iedereen zich aan haar zou gaan ergeren. Om haar moeder te helpen, die het zo naar haar zin had, te horen aan alle amicale geluiden, besloot ze niks te zeggen en mee te doen. Haar moeder kwam er nooit meer op terug.

Een ander moment was dat zij 12 was en zij verdrietig was. Vader wilde niet luisteren en zei “Dat moet je zelf uitzoeken!” en moeder was met iets anders bezig en leek het geeneens door te hebben dat ze verdrietig was. Ze verloor het contact met haar ouders op dat moment. Om dat contact weer op te starten besloot ze in de tv gids te kijken of er iets leuks voor haar vader op televisie kwam. Dan was vader weer een beetje blij met haar en voelde zij zich gezien. Naar haar moeder probeerde ze geen verdriet te tonen, in de hoop dat moeder dan meer toenadering zou tonen. Als een soort deal. Hoe minder verdriet, hoe meer verbinding.

En opeens…valt alles op zijn plek

En opeens…valt alles op zijn plek

De verborgen oplossing in het probleem ben jij

Zo zie je waar ‘de kern’ van het probleem kan zitten. En hoe mooi de oplossing is. En beide hebben ze elkaar nodig, zodat wij nog verder kunnen groeien. Zij besefte dat zij zichzelf meer mocht laten horen, meer zichtbaar mocht zijn in plaats van zichzelf aanpassen zonder het gewenste resultaat. Ze kon nu inzien en voelen hóe belangrijk dat was voor haar. Door daar meer de focus op te leggen en dit zichzelf toe te staan veranderde het probleem richting de oplossing. Haar man vond haar ook opeens een stuk leuker ook al moest hij in het begin even wennen aan het verbreken van de status quo. Hij kon niet anders dan haar ‘zien’, op haar ‘letten’ (wat is ze aan het doen) en stelde meer dingen voor om samen te doen…